نشده است وامام بايد از طرف پيغمبر تعيين وتصريح شود وبا معجزه امامتش ثابت گردد چنان كه از مناظره اش با مرد شامي وبريهه كه در بخش مناظرات مطالعه خواهيد كرد اين معنى استفاده مىشود . " هشام بن الحكم " از مدافعين سرسخت مقام ولايت بوده . " ابن النديم " در فهرست صفحه 249 مىگويد : أو از كساني است كه بر امامت دليل وبرهان روشن اقامه كرده ومذهب تشيع را تنقيح وتهذيب نموده اند . ونيز اين جمله را " ابن النديم " در صفحه 7 فهرست از " هشام بن الحكم " نقل كرده كه مىگفت : من مانند كساني كه با ما در ولايت مخالفند نديدم ، كسى را كه خدا از آسمان براي ولايت تعيين كرده عزل نموده اند وبالعكس آن كس را كه خدا عزل كرده ولايت داده اند . سپس سوره برائت را نقل مىكند ومىگويد كه جبرئيل نازل شد وگفت سوره برائت را كسى جز تو يا مردى كه از تو باشد نبايد ابلاغ كند . ( 6 ) عقيدة هشام بن الحكم راجع به عصمت امام " هشام بن الحكم " معتقد به عصمت امام بوده به اين معنى كه امام بايد داراى نيروئى باشد كه در مرحله اعتقاد وفكر وبيان احكام وفتوى مصون از خطا واشتباه وسهو ونسيان باشد . بعلاوة از نظر اخلاق واعمال طورى باشد كه به اختيار خود مصون از انحراف باشد تا اعتماد مردم را به خود جلب نمايد ومردم با اطمينان خاطر طاعتش را بپذيرند . وبدين جهت بايد دامن امام در تمام مدت حيات چه قبل از امامت چه در حال امامت از لوث معاصي چه صغيره چه كبيره پاك باشد . " هشام بن الحكم " برهاني بر عصمت امام اقامه كرده كه توجه خوانندگان را به آن جلب مىنمائيم : " عبد الله بن يزيد اباضى " " به هشام بن الحكم " گفت : از كجا ميگوئى كه امام بايد از تمام گناهان معصوم باشد ؟ " هشام بن الحكم " - چنان كه معصوم نباشد ممكن است مرتكب گناه شود ، در اين صورت نيازمند به كسى باشد كه بر أو حد اقامه كند ، چنان كه ديگران نيازمندند ( يعنى در اين صورت پيشواى ديگرى لازم است كه مراقب أو باشد وحدود الهى